REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Wiedza i Praktyka Sp. z o.o.
ul. Łotewska 9a
03-918 Warszawa
REKLAMA
REKLAMA
Samookaleczenie u nastolatka rzadko służy „zwracaniu na siebie uwagi”. Najczęściej jest desperacką próbą obniżenia nieznośnego napięcia, gdy zawodzą inne sposoby regulacji emocji. W tym webinarze Ewa Turecka, psycholożka i terapeutka EMDR, pokazuje, jak przejść od gaszenia objawu do budowania kompetencji samoregulacji. Omawia neurobiologię przeciążenia, techniki pracy z ciałem, elementy DBT (moduł TIPP), plan bezpiec...
Nastolatek siada naprzeciwko ciebie i na każde pytanie odpowiada „nie wiem", „nie pamiętam", „nie da się". Czy to opór — czy układ nerwowy, który po prostu nie ma dostępu do rozmowy? Dlaczego dialog sokratejski nie działa, dopóki ciało jest w trybie alarmowym? I od czego naprawdę zacząć pierwsze sesje z dzieckiem po trudnych doświadczeniach?
Zaburzenia lękowe u dzieci i młodzieży należą do najczęstszych trudności, z którymi psychologowie i psychoterapeuci spotykają się w pracy gabinetowej. Jak odróżnić lęk rozwojowy od objawów wymagających interwencji? Kiedy unikanie zaczyna utrwalać problem? Jak uwzględniać w terapii neurobiologiczne podłoże lęku, temperament dziecka, reakcje rodziców i mechanizm błędnego koła?
Na sesji dziecko uczy się nazywać emocje i radzić sobie z napięciem. W domu zderza się z tymi samymi reakcjami dorosłych, które podtrzymywały jego trudności – i efekty terapii zaczynają się zacierać. Zuzanna Szlaga, psycholog i terapeuta EMDR, pokazuje, jak zaprosić do współpracy rodzica nieufnego, rozgniewanego lub bezradnego, i daje sześć kart pracy do wykorzystania w gabinecie.
„Wiem, że powinienem. Wiem, jak to zrobić. I nie mogę ruszyć ” — t o zdanie słyszy w gabinecie każdy specjalista pracujący z ADHD — i to właśnie w tym miejscu kończą się standardowe narzędzia motywacyjne. Plany, listy zadań i rozmowy o silnej woli nie działają, bo problem nie leży w charakterze pacjenta, tylko w gęstości transporterów dopaminy.
Dla psychologów, psychoterapeutów i specjalistów – ten e-book to nieoceniona pomoc w etycznej pracy z dziećmi. Dowiesz się, jak dostosować język do wieku dziecka, jak skutecznie uzyskać świadomą zgodę i włączyć dziecko w proces terapeutyczny. Zawiera gotowe techniki komunikacyjne, które wzbogacą Twoje podejście i poprawią efektywność terapii.

Najczęstsze pytania
Czym jest umowa o pomoc psychologiczną lub psychoterapię małoletniego?
Umowa o pomoc psychologiczną lub psychoterapię małoletniego to umowa organizacyjno-finansowa między usługodawcą a pełnoletnim zamawiającym, określająca warunki odpłatnych świadczeń zdrowotnych udzielanych dziecku przez psychologa. Umowa reguluje m.in. organizację sesji, ceny, odwoływanie spotkań i zakończenie współpracy. Umowa nie zastępuje świadomej zgody na świadczenia ani dokumentacji medycznej.
Czy do terapii dziecka potrzebna jest zgoda obojga rodziców?
Jeżeli obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie, a w braku porozumienia rozstrzyga sąd opiekuńczy. Wzór Strefy Psychologii przyjmuje, że planowana psychoterapia dziecka wymaga udokumentowania wspólnej decyzji obojga uprawnionych rodziców. Rozwód rodziców ani miejsce zamieszkania dziecka nie przesądzają same w sobie o wyłącznym prawie jednego rodzica do decyzji o zdrowiu dziecka.
Od jakiego wieku potrzebna jest zgoda nastolatka na terapię?
Po ukończeniu 16 lat pacjent małoletni ma prawo do wyrażenia zgody na świadczenia zdrowotne, dlatego co do zasady potrzebna jest wtedy zgoda zarówno nastolatka, jak i przedstawiciela ustawowego. Sprzeciw nastolatka po 16. roku życia wobec świadczenia, mimo zgody przedstawiciela ustawowego, wymaga zezwolenia sądu opiekuńczego. Zdanie młodszego dziecka psycholog również wysłuchuje.
Czy rodzic, który płaci za terapię, ma prawo do informacji o zdrowiu dziecka?
Sama zapłata za terapię nie daje prawa do informacji o zdrowiu ani do dokumentacji medycznej dziecka. Prawo do informacji i dokumentacji wynika z przepisów o prawach pacjenta, np. z przedstawicielstwa ustawowego, a nie z roli płatnika. Osoba finansująca pomoc nie musi być przedstawicielem ustawowym dziecka.
Czy psycholog może zachować tajemnicę wobec rodziców nastolatka?
Psycholog chroni tajemnicę zawodową i prywatność dziecka, ale nie może pozbawić uprawnionych rodziców ustawowych praw do informacji o zdrowiu dziecka i do dokumentacji. Rodzicom przekazuje się informacje potrzebne do rozumienia i wspierania terapii, bez relacjonowania wszystkich wypowiedzi dziecka. Tajemnica psychologa ma granice, m.in. przy poważnym zagrożeniu życia lub zdrowia dziecka albo innych osób.
Czy od umowy z psychologiem zawartej online można odstąpić?
Tak – jeżeli umowę o świadczenia zdrowotne zawarto na odległość lub poza lokalem usługodawcy, konsument może co do zasady odstąpić od umowy w ciągu 14 dni bez podawania przyczyny. O zastosowaniu przepisów konsumenckich decyduje sposób zawarcia umowy, a nie forma sesji. Umowa zawarta przez system rezerwacji online może być umową na odległość także wtedy, gdy spotkania odbywają się w gabinecie.
Czym różni się umowa z rodzicem od kontraktu terapeutycznego z nastolatkiem?
Umowa z rodzicem (wersja A) reguluje warunki organizacyjne i finansowe pomocy, a kontrakt terapeutyczny z nastolatkiem (wersja B) służy omówieniu zasad współpracy z samym pacjentem. Wersja B opisuje prywatność, granice tajemnicy i kontakt w trudnych chwilach językiem dostosowanym do młodej osoby. Podpis nastolatka pod wersją B nie oznacza akceptacji kosztów.